De aanhouders
Je hebt mensen die zich vastbijten in een onderwerp en dat vervolgens nooit meer loslaten. Zo volg ik een kunstenaar die al decennialang gestileerde sculpturen van bloemen maakt.. Zijn werk is nooit af. Hij vindt altijd weer een reden om zijn bezieling verder uit te beitelen.
We kennen vermoedelijk allemaal ook voorbeelden van musici die door de jaren heen steeds opnieuw, bevlogen, onvermoeibaar hun zelfgeschreven nummers brengen. Op festivals, in bars, in volle of halfvolle zalen.. Of denk aan een man als Peyo die in 1958 begon met het tekenen van smurfen, en tot zijn dood toegewijd aan die karakters bleef werken.
Deze mensen zijn de aanhouders. Zij staan voor het geduld en de volharding.
Liever verkenner, dan kolonist
Ikzelf bewandel een ander pad.. Begrijp me niet verkeerd: ik ben in staat geduldig te zijn, en ook in staat om te volharden.. Daar gaat het niet om.. Maar voor mij ligt het plezier van creatief werk eerder in de exploratie van ongespit, braakliggend terrein. Ik ben liever een verkenner dan een kolonist.
Dit laatste wil niet perse zeggen dat ik oppervlakkig ben. Mijn houding is niet het gevolg van haast of vluchtigheid. Het is anders.. Ik geef eenvoudigweg niet zo om repetitie.
Toen ik in 1985 als illustrator voor reclamebureaus ging werken was ik mij niet bewust van al het bovengenoemde. Ik was jong, en zocht voornamelijk een manier om te overleven. Maar tegelijkertijd paste die wereld, door toeval -of door het lot- buitengewoon goed bij me. De opdrachten die ik van mijn klanten kreeg waren -vanaf het eerste begin- gevarieerd, onvoorspelbaar en onbekend. Het ging om korte,
experimentele projecten die me uitdaagden om tekeningen in onbekende stijlen te maken.
Ook in de decennia die daarop volgden is me door klanten steeds opnieuw gevraagd in allerlei vormen te werken. Van realistisch tot cartoonesk. Van ruw tot verfijnd. Van krabbelige penstreken tot vloeiend penseelwerk. Van zwart-wit tot kleur. Op die manier producerend leer je te adapteren.. Je leert te schakelen.. Je leert desgevraagd van dag tot dag je stijl aan te passen, om vervolgens in een aangepaste vorm weer iets nieuws te maken..
Mijn werkzame leven heb ik op deze onbestendige manier doorgebracht. Vanaf halverwege de jaren 80 tot op de dag van vandaag, En dat heeft me gemaakt tot wat ik ben: een veelzijdig illustrator. Het is onbescheiden dit laatste naar voren te schuiven, maar het moet op deze plaats wel genoemd worden, want juist die veelzijdigheid ligt aan de basis van Parallel Comic World.
Parallel Comic World beoogt een homogene, maar zeer verscheiden collectie te zijn, die desalniettemin is voortgebracht door één enkele persoon. De kracht van het project leunt voor een belangrijk deel op die unieke bijzonderheid.
Adapteren
